بحران کویت و هژمونی آمریکا در منطقه خلیج فارس

بحران کویت یکی از تحولات عمده و بزرگ دنیای پس از پیکار سرد بود احتمالاً مهمترین علت این اهمیت در فروپاشی نظام کهن و عدم شکل‌گیری نظامی تازه بود. در شرایطی که هنوز وضعیت صف‌بندی قدرتهای موجود مشخص نشده بود، عراق با یک حمله گسترده کشور کوچک و همسایه خود را مورد تجاوز قرار داد. اقتدار عراق بر مقدار اضافی از منابع نفتی خلیج فارس افزون از همه دنیای غرب ، به خصوص ایالات متحده امریکا را نگران ساخت . تصرف کویت توسط صدام درصورتی که چه منافع امریکا را به شدت به خطر می‌انداخت اما احتمال مناسبی بود تا ایالات متحده تئوری نظم نوین دنیایی خویش را دیکته کند و استیلای بر خلیج فارس را توسعه بخشد. آنچه برای امریکا اهمیت داشت این بود که بحران کویت از هر نظر شروط را برای اجرای برنامه‌های این کشور مهیا ساخته بود به گونه‌ای که تمامی مخالفتهای داخلی منطقه‌ای و بین‌المللی را تحت‌الشعاع قرار داده بود. ایالات متحده از موقعیت پیش آمده به بهترین نحو میسر استفاده کرد و با توجه به پایان پیکار سرد با خیال راحت‌تری برنامه‌های خویش را به مورد اجرا گذاشت بدین ترتیب که ضمن آزادسازی کویت با عقد قراردادهای نظامی برای اولین بار به تاسیس پایگاههای نظامی در منطقه پرداخت و تعدادی از نیروهای زمینی خویش را در کشورهای عضو شورای همکاری مستقر ساخت ، علاوه براین اینکه ناوگان دریایی خویش در خلیج فارس را به شدت تقویت نمود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *