بررسی دانش، عقاید و عملکرد زنان همسردار 49-15 ساله شهری ایران نسبت به برنامه تنظیم خانواده (آبان 1368)

نظر به اهمیت برنامه تنظیم خانواده در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور و تاثیر آن در حفظ و ارتقای سلامت افراد خانواده و بویژه مادران و کو دکان این تحقیق در آبان ماه سال 1368 در سراسر کشور باجرا درآمد. با استفاده از اهداف این تحقیق میتوان: تدارک برنامه اموزشی صحیح در راستای نیاز واقعی اجتماع را فراهم نمود، گردآوری و توزیع وسائل پیشگیری از بارداری بر ریشه عملکرد فعلی خانواده ها نمود و عملکرد آتیه را پیش بینی نمود و اطلاعات، نتایج و یافته های این نمودار بعنوان اطلاعات ریشه ارزشیابی برنامه های در دست اقدام اعمال گردد. از 4987 زن همسردار شهری: 40% بیسواد، 2.5% تحصیلات عالیه و مابقی بین این دو سطح هستند. 92% منزل دار و 5.6% کارمند است. میانگین سن 17.5% برای منزل داران و 21% کارمندان بوده است. میانگین تعداد حاملگی 4.3، سقط 0.33% و ازدست رفته زایی 0.1% است. 81% بارداری ها ناخواسته و بیشتر خواسته مرد بوده است. میانگین تعداد فرزندان 3.4 نفر بوده است. 64.5% زنان تمایلی به فرزندان بیشتر در آتیه نداشته اند و 4.5% هنوز حامله نشده که 15% بعلت نازائی زن، 11% نازائی مرد، 16% استفاده از روشهای جلوگیری و حدود 33% نو عروس بوده اند. 96% زنان شهری اقلاً یک روال جلوگیری از حاملگی می شناسند و در زنان اخیرالازدواج 83% بوده است. 99% آنان از قرص، 74% کاندوم، 78% آى یودی، 14% دوره مطمئن، 0.3% نزدیکی منقطع بوده است. منبع کسب آگاهی زنان 32% مراکز بهداشتی، 55% همسر و خویشاوندان، 8% کتاب و روزنامه و 4% رادیو و تلویزیون بوده است. 96% زنان موافق برنامه تنظیم خانواده و مردان کمتر از زنان موافقند. 64% اجتماع از روشهای پیشگیری استفاده میکردند و با افزایش میزان تحصیلات میزان پیشگیری افزایش می یابد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *