اصول حاکم بر دادرسی مدنی در حقوق ایران و فرانسه

دادرسی را درصورتی که بتوان به معنای رساندن داد یا اعمال حکم بر موضوع تمجید کرد نوعی حرکت و کنکاش فکری و انجام پذیر در آن دیده می شود که یک سویش دادرس و در سوی دیگر آن ، طرفین دعوی قرار دارند.هریک از طرفین و دادرس بر بن ی حقوق حاکم بر «آئین دادرسی به اختلاف» نقش هایی بر عهده دارند که گاه رنگ «اختیار» به خود می گیرند و گاه صبغه ی «تکلیف». این نقش ها هر ماهیتی بر عهده داشته باشند به نظر نگارنده باید درجریان دادرسی مدنی «اداره» شوند. مفهوم لغوی «اصول دادرسی» را می توان مجموعه قواعد و مقرراتی دانست که گرداننده و نظام دهنده ی حرکت دادرسی در مسیر نیل به نتیجه یا تصمیم قضایی دانست. و اما ، اداره جریان دادرسی مدنی از نظر موضوعی بدین مفهوم است که دادرسی با جملگی عناصر و ویژگی هایش ، برای اینکه بتواند به نتیجه ی درست و عادلانه دست یابد از نظر فنی سازماندهی شده و بر نظریه ای پایدار شود. این پایان نامه به نظریه های مبنای اداره ی جریان دادرسی مدنی می پردازد و کانون توجه اش بر اصول حاکم بر دادرسی است. اصولی که محصول سازماندهی اداره جریان دادرسی مدنی است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *