اصول حاکم بر دادرسی مدنی در حقوق ایران و فرانسه

دادرسی را اگر بتوان به معنای رساندن داد یا اعمال حکم بر موضوع تعریف کرد نوعی جنبش و کنکاش فکری و انجام پذیر در آن دیده می شود که یک سویش دادرس و در سوی دیگر آن ، طرفین دعوی قرار دارند.هریک از طرفین و دادرس بر پایه ی حقوق حاکم بر «آئین دادرسی به اختلاف» نقش هایی بر عهده دارند که گاه رنگ «اختیار» به خود می گیرند و گاه صبغه ی «تکلیف». این نقش ها هر ماهیتی بر عهده داشته باشند به نظر نگارنده باید درجریان دادرسی مدنی «اداره» شوند. مفهوم لغوی «اصول دادرسی» را می توان مجموعه قواعد و مقرراتی دانست که گرداننده و نظام دهنده ی جنبش دادرسی در مسیر نیل به نتیجه یا تصمیم قضایی دانست. و ولی ، اداره جریان دادرسی مدنی از نظر موضوعی بدین مفهوم است که دادرسی با تمام عناصر و ویژگی هایش ، برای اینکه بتواند به نتیجه ی صحیح و عادلانه دست یابد از نظر فنی سازماندهی شده و بر نظریه ای برقرار شود. این پایان نامه به نظریه های مبنای اداره ی جریان دادرسی مدنی می پردازد و کانون توجه اش بر اصول حاکم بر دادرسی است. اصولی که محصول سازماندهی اداره جریان دادرسی مدنی است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *